Bir gece Konrad harika bir rüya gördü. Rüyada yüzlerce, binlerce ördeğin arasında cam kapaklı bir fırının önünde mutlu bir tilki oturuyordu. Fırında altın rengi bir ördek ağır ağır dönüyordu. Rüya bile olsa, Konrad mis gibi kokuyu duyabiliyordu. "Buldum!" diye bağırdı rüyadaki tilki, "yakında civcivler büyüyecek, o zaman hiç aç kalmayacağım."
...
Aradan yıllar geçti. Konrad her geçen gün daha da yorgun düştü. Artık çalkantılı hayatının sonuna yaklaşmıştı ve ördeklerini seyrediyordu. Derken bir gün gözlerini kapattı ve bir daha da açmadı.
Christian Duda, Benim Bütün Ördeklerim.
