Ben tanışlarından biriydim gecenin.
Yağmurda düşüp yollara yağmurda döndüm.
En uzak ışıklarına yürüdüm kentin.
Daldım kentin en sıkkın sokaklarına.
Nöbetteki bekçinin yanından geçtim
Ve başımı eğdim, neyimeydi benim konuşma.
Durdum sessizce ve durdu ayak sesleri sessizce
Uzaklardayken kesik bir haykırış
Başka bir sokaktan ulaştı evler üzre;
Ama bu ne 'geri dön' diyeydi ne de 'hoşça kal' :
Daha uzaklarda, belki de göklerde
Göğe karşı bir saat ışıl ışıl
Dedi 'ne doğru ne de yanlıştır zaman dediğin'.
Ben de tanışlarından biriyim gecenin.
Robert Frost
Çev.: Suphi Aytimur
