1. Pembe
Gündelik hayat bazen tozpembedir.
Taa ki…
Bugün pazar. Evdeyim. Yarın okul var. Şimdi mi tıraş
olsam daha sonra mı? İyisi mi akşama bırakmak. Pazar günleri kütüphane de
kapalı. Erciş'te yapacak pek bir şey yok. Özellikle hafta sonları. Pazarları
dışarı çıkarım, çoğunlukla da Buse Kafe'ye giderim. Kahve içmeye. Güzel kahve
yapıyorlar.
Bugün, bu saate kadar her nedense hâlâ evdeyim. Oysa çoğu
pazar saat on biri bulmadan çıkarım. Sabahtan beri öylece oyalanıp duruyorum evde.
Öğle yemeğini yemedim henüz, kahvaltıyı biraz geç yaptım. İki-üç saat önce tam
dışarı çıkıyordum ki, neden bilmiyorum, vazgeçtim. Bilgisayarı açıp internete baktım biraz. Canım pek bir şey yapmak istemiyor bugün.
Hayret, böyle durumlarda genelde ceketimi alıp dışarı çıkarım, ama dedim ya,
nedense bugün beni evde tutan bir şey var, oyalanıp duruyorum. Son olarak, bir
saat kadar önce salona gidip biraz televizyon izledim. Beni bilenler bilir, hiç
televizyon izlemem. O kanaldan bu kanala gidip geldim, sıkıldım, odama döndüm,
gözüme bir bulmaca ilişti, aldım çözmeye başladım. Bir mantık bulmacası. İşte
şimdi hâlâ küçük odamda, masamda oturmuş bu bulmacayı çözmekle meşgulüm. Ama
bitti bitecek, çok az kaldı. Bitsin de dışarı çıkıp bir hava alayım, Buse’ye de
gidip bir kahve içeyim, sonra belki arkadaşlara giderim.
Bu da ne?! Sallanıyorum. Deprem, evet evet, bu bir
deprem!
2. Gri
Bazı zamanlar gridir. Sen beyaza yakın görürsün, diğerleri
siyaha.
